Kwetsbaarheid

Brené Brown schrijft in haar boek ‘De kracht van kwetsbaarheid’:
“Bezield leven betekent leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent. Het betekent dat je moed, compassie en verbondenheid een belangrijke plek toekent in je leven, waardoor je ’s ochtends bij het wakker worden denkt: Wat ik vandaag ook doe of laat, ik ben genoeg. En het betekent dat je ’s avonds bij het naar bed gaan denkt: Nee, ik ben niet perfect. Ik ben kwetsbaar en soms ook bang, maar dat verandert niets aan het feit dat ik ook moedig ben en het waard ben liefde te ontvangen en erbij te horen.

Een mooie omschrijving die o zo waar is. Een ieder is de moeite waard. Een ieder verdient liefde, aandacht en genegenheid. Ongeacht je status, je verdiensten, je credits, diploma’s of maatschappelijke rang. Gewoon, omdat je bent wie je bent. Met je angsten, onzekerheden, faalervaringen of gedrag dat je beter anders had kunnen doen. Niemand is perfect en hoeft dat ook niet te zijn. Mens-zijn in alle nuances en facetten is al a-hell-of-a-job genoeg. Dagelijks je ding doen, uitdagingen aangaan, iets nieuws proberen of voor-de-honderdste-keer-hetzelfde-doen en weten dat dit niet werkt. Het hoort er allemaal bij. Leven alsof je leven ervan afhangt. Iedere dag opnieuw. Jezelf opnieuw uitvinden of jezelf tegenkomen. En dat alles is goed. Daar hoeft niemand een mening over te hebben; laat staan een oordeel. En ook jijzelf niet. Het is goed, en altijd goed genoeg.
‘Het leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen’ is een quote van de Deense filosoof Søren Kierkegaard. Dat is zoals het gaat in het leven. Je maakt keuzes en pas later begrijp je of die keuzes de juiste zijn geweest. In reflectie of in dialoog met de ander kijk je terug en begrijp je waarom je gedaan hebt zoals je het gedaan hebt. En dat is goed. Wellicht zou je nu een andere keuze maken; tja…..  Leven is een avontuur. Je krijgt geen handleiding of gebruiksaanwijzing. Die maak je zelf: door gewoon te leven. Leven met lef. En lef is, aanvaarden dat je kwetsbaar bent en die kwetsbaarheid ook erkent. Nog meer lef, is je kwetsbaarheid tonen. Lef = leven. Leven = lef. Leef je leven en geniet. Je bent het waard.

Een-reis-van-1000-mijl-afbeelding

Advertenties

Ik hou van mij

Wij zijn met alle scholen van de stichting Prodas bezig met Do-Something-Different. Een paar keer per week krijg je dan een opdracht om dingen anders te doen dan dat je normaal doet. Dit om de ‘flexibiliteits-spier’ te oefenen. Vorige week moest ik een andere route nemen van thuis naar het werk. En op een andere dag moest ik tijd vrij maken om een half uur te gaan wandelen.
Vandaag was de Wees-Aardig-Dag: “Complimenteer vandaag drie mensen. Een van hen moet iemand zijn die je normaal niet spreekt. Wees oprecht en gul”.
Dat is voor mij niet zo’n moeilijke opdracht. Dat doe ik al vanzelf. Een positieve benadering zit in mijn aard. Complimenten geven is dus voor mij meer Do-The-Same. Hoe kan ik de opdracht dan toch zo uitvoeren dat ook ik uit mijn comfort-zone moet stappen? Drie mensen complimenteren is een makkie; ik heb vandaag het aantal ruimschoots overschreden. Oke, een-derde van de opdracht gerealiseerd.
Toen bedacht ik dat ik mijzelf een compliment kon geven. Dat is echt wel iets anders doen. Waarvoor zal ik mijzelf eens in het zonnetje zetten? Raar eigenlijk, voor jezelf een compliment bedenken. Maar ik heb het gedaan! Ik ben voor de spiegel gaan staan en heb tegen mijzelf gezegd: “Anke, wat is het toch fijn dat jij zo’n enthousiast mens bent, dat is aanstekelijk”. Ik keek mijzelf in de ogen, moest een beetje glimlachen en warempel, mijn spiegelbeeld glimlachte terug. En toen ik het compliment uitsprak, werd de glimlach een lach. We lachten tegen elkaar. Het voelde vanbinnen kriebelig en een beetje gek. Ik werd er warm en blij van. Whow. Een te-gekke-actie! Twee-derde deel van de opdracht voltooid.
Nu het laatste stukje, iemand complimenteren die ik normaal nooit spreek. Wie?
Wel, dat ben jij, lezer van deze ontboezeming. Ik ga jou een een compliment geven.

“Lieve jij,
jij bent een prachtig mens.
Jij bent liefde en respect waard.
Jij bent een mens om van te houden”

En nu daag ik jou uit! Doe eens gek!
Geef jij dit compliment aan jezelf. Het is heel eenvoudig. Je neemt bovenstaande vier regeltjes en het enige wat je hoeft te doen is het woordje ‘jij’ in ‘IK’ veranderen. Ga voor de spiegel staan en zeg die vier zinnetjes tegen jezelf. Geef jezelf dus een mooi compliment.
Succes.

IMG_5601

Vertrouwen

Vertrouwen. Wat een mooi woord. Een uitgangspunt dat ik helemaal omarm. Vertrouwen schenken en vertrouwen ontvangen. Een wederkerig principe.
Vertrouwen is geen vanzelfsprekendheid. Vertrouwen moet groeien, vertrouwen bouw je op. En hoe broos kan vertrouwen zijn in ‘real live’. De laatste tijd is vertrouwen op school een echt werkwoord geworden.  Vertrouwen in jezelf, vertrouwen in elkaar, vertrouwen in school.
En hoe toevallig is het dan dat ik nu het boek ‘Leiding geven aan….perspectieven op leren en leiderschap’ aan het lezen ben. Een heel hoofdstuk gewijd aan vertrouwen. Daarin wordt de gelaagdheid van vertrouwen uitgediept. Dit boek heb ik gekregen van OMJS. Een cadeautje omdat ik ‘vriend’ ben van. Dit is de synchroniteit van het leven. Op een bijzonder moment gebeuren er bijzondere dingen.

each-day-is-a-gift-call-present-life-quotes-sayings-picturesDeze paastijd, een tijd van bezinning, reflectie en van daaruit stappen voorwaarts zetten. Een nieuw begin. Zoals vandaag, eerste Paasdag; de zon schijnt, de vogels dansen om elkaar heen, hier en daar springen al knoppen open. Je ruikt het voorjaar. De natuur heeft en geeft vertrouwen. De boom in de tuin, geworteld in de aarde, groeit rustig door. De weersomstandigheden hebben natuurlijk invloed op die groei. De boom past zich aan, schikt zich in de omstandigheden en past zijn groei daar op aan.
Wat kan ik veel leren van de natuur, van die boom. Vanuit de eigen kracht, de eigen waarden groeien. Het vertrouwen hebben in de buigzaamheid van jezelf,  vertrouwen in de ander en vertrouwen in het leven.  Resilience.

Leading by walking around

Weten wat er speelt in je organisatie. Praten met de mensen die er werken. Rondlopen, kijken, voelen, proeven en ervaren wat er speelt. Je antennes openzetten. Waar loopt het goed, waar behoeft nog enige sturing?
Deze manier van leidinggeven past mij het best. Weten wat er leeft en waar mensen mee bezig zijn, kun je alleen te weten komen door de mensen te ontmoeten. De professional en vooral de mens te ontmoeten. Te luisteren naar het verhaal en vragen te stellen die de ander laat nadenken.
Als schoolleider sta je op enige afstand van de groep waarin de leerkracht bezig is en zijn beste krachten voor inzet. Je kunt daardoor de blinde vlekken ontdekken, perspectief bieden en de verbinding maken naar de totale schoolorganisatie. De leerkracht staat er niet alleen voor. Samen met de collega’s wordt er gewerkt aan goed onderwijs. Daar heb je met elkaar over nagedacht en afgesproken hoe je dat in de groep met leerlingen gaat uitvoeren.
Dat is geen eenvoudige opdracht voor de leerkrachten. Iedere dag zijn zij bezig met het nóg beter te doen: om beter te differentiëren, beter aan te sluiten bij de groep, beter de leerlingen te begeleiden in het opnemen van de leerstof. A hell of a job! En toch stáán zij er iedere dag weer. Vol enthousiasme en energie! Dat is méér dan je vak uitoefenen. Dat is je vak beleven. Dat is passie! En wat mooi dat je als leidinggevende, door rond te lopen, walking (en talking) around, deelgenoot kunt zijn van die passie.
Delen is vermenigvuldigen! En dat geeft energie! Je staat er niet alleen voor.
Samen gaan we op zoek naar mogelijke antwoorden, gaan we de uitdaging aan, gaan we net een stapje verder dan we misschien voor mogelijk houden. Samen maken we van die school een toporganisatie. Met vallen en opstaan. Leren door fouten te maken, leren door te experimenteren, leren door elkaar te spiegelen en elkaar te bevragen.
Dat is de brandstof die een vlammetje doet aanwakkeren en een vuur doet ontstaan. Een heilig vuur, een geloof in jezelf en de ander en in de organisatie.

VAN VLAMMETJE NAAR VUUR passie2

Dankbaarheid

“Je kunt niet 24/7 gelukkig zijn”, zei Pharell bij Umberto Tan.
Wat daar wel toe bijdraagt, is dankbaarheid. Dat is wat ik kan onderschrijven. Door stil te staan bij waar je dankbaar voor bent, creeër je voor jezelf een positieve staat van zijn.
In alle rollen van je leven heb je verschillende zaken waar je dankbaar voor kunt zijn.
In mijn rol als schoolleider ben ik dankbaar voor alle ouders die hun liefste schat aan ons,  de school,  toevertrouwen en er op vertrouwen dat hun kind bij ons in goede handen is. Ik ben dankbaar om bij te mogen dragen aan de ontwikkeling van al die kinderen.
Iedere schooldag stappen de leerlingen weer verwachtingsvol de school binnen. Wat ga ik vandaag leren? Wat wil ik vandaag leren? Dat is toch zo mooi om te zien. Iedere ochtend weer een klein feestje.
Waar ik ook zo enorm van kan genieten, is als een paar leerlingen mij komen halen; “Juffrouw Anke, kom eens kijken wat wij aan het doen zijn”. Dan word ik weer getrakteerd op een voorstelling die de kinderen opvoeren op het podium buiten en een liedje in het Engels zingen. Wat heb ik toch een prachtig beroep, om te mogen zien hoe de kinderen hun uiterste best doen om een goede performance te geven. Ook kinderen die nog maar nét op school zitten, doen mee. Schattig. Dan stroomt mijn hart over van liefde en dankbaarheid en dat maakt me enorm gelukkig.
Of een leerling die een werkje aan mij komt laten zien: “Eerst kon ik nog niet zo netjes schrijven, en moet je nu eens kijken!” Die trotse blik….het parmantig overhandigen van het schrijfschriftje………de blijheid die doorklinkt in de stem…………..daar laat ik al het werk voor uit mijn handen vallen. Daar word ik warm van. Want daarvoor doen we het!!
En daar willen de leerkrachten en niet alleen de leerkrachten, iedereen van het team wil daaraan vervulling geven. Die gedrevenheid en motivatie maakt dat het team ook iedere dag weer het beste uit zichzelf haalt om de leerlingen het allerbeste te geven. Ik ben dankbaar dat ik aan zo’n enthousiaste club leiding mag geven. En dat maakt me gelukkig.
Daarvoor sta ik ’s ochtends met liefde op en verheug me op een mooie dag.

Danke van Anke zonnetje

Complimenten; feedback met een gouden randje

Feedback geven is niet eenvoudig. Veel mensen vinden feedback geven lastig om te doen. Men is bang voor de reactie. Hoe komt de boodschap aan? Wordt de ander misschien boos of verdrietig. Wie ben ik om iets van die ander te vinden?
Eigenlijk is feedback geven een mooi gebaar. Het is een teken dat jij de ander ziet en hem waardevol genoeg vindt om aandacht te schenken aan wat hij doet.
De ander ZIEN en AANDACHT geven: dat is toch een geschenk.  Maar meestal wordt dat niet zo ervaren; niet door de gever en ook niet door de ontvanger. Er heerst een negatieve lading om feedback.
Begin eens met te kijken naar datgene wat goed gaat, naar een positief aspect. En dat is altijd wel te vinden; misschien moet je er iets meer moeite voor doen.
Doe die moeite; het is het waard.
Door met regelmaat positieve feedback te geven, oefen je jezelf in het opmerkzaam zijn. Die attentheid creëert een positieve sfeer, daar word je blij van.
Beschrijf wat je ziet en label het in positieve bewoordingen.
En geef daarbij een waardering. “Ik zie dat je ……… Mooi!”
Laat ook je lichaamshouding spreken; een glimlach ondersteunt de feedback. Het maakt dat het klopt. Het is congruent. Kijk de ander aan, in de ogen. Zo komt het compliment écht aan! Dat is niet eng; gewoon oefenen en doen………….en doen…………en doen. Oefening baart kunst.
Door een compliment geven, geef je erkenning, aandacht en waardering aan de ander. En dat is een cadeau. Als je er een gewoonte van maakt om complimenten te geven, ga je vanzelf meer positieve zaken zien. Complimenten geven, is cadeautjes geven.
Begin vandaag, nu!
Geef vandaag eens twee cadeautjes weg.

Fijn dat je aandacht hebt gegeven aan mijn blog. Dank je wel!

Klein geluk bij de schooldeur

Geluk zit in kleine dingen. In geven: een glimlach, een knipoog, een vriendelijke begroeting. Dit levert een goed gevoel op voor diegene die de aandacht mag ontvangen. En je krijgt onmiddellijk respons: een blije blik, ogen die iets wijder open gaan, een groet terug. En dat levert bij jezelf ook weer een fijn gevoel op.
Gezien worden, aandacht krijgen………..
Dat is een menselijke oerbehoefte.
Aandacht geven is geluk geven.
Geluk geven is geluk delen.
Geluk delen is geluk vermenigvuldigen.

Dit kleine geluk kun je iedere dag vele malen bewerkstelligen.
Je hoeft maar bij de  deur te gaan staan en aandacht te hebben voor de leerlingen die de school binnenkomen. Er staat hen weer een nieuwe dag te wachten waarin veel geleerd wordt.
“Goedemorgen Merel, fijn dat je er weer bent!”.  “Hallo Sven, ik zie dat je er zin in hebt”. “Dag Sjors, leuk je weer te zien”.
Je ziet dat het kind reageert op die aandacht.  Verrast, blij.
Het is toch heerlijk om zo je schooldag te kunnen beginnen.
Ook de ouders  vinden het fijn om gezien te worden en zich welkom te voelen op school. Een begroeting is een klein gebaar, maar levert zoveel meer op.
Investeren in de ander is investeren in jezelf.  Positiviteit, blijheid. Je geeft daarmee de ander iets mee.
Daar wordt de wereld een beetje beter van.
En jij kunt daar mee beginnen, iedere ochtend bij de deur.